چه سخته....

 

 

چه سخته وقتی میدونی هیچکس با تو همدل نیست

توی دریای غم هستی ولی راهی به ساحل نیست

چه سخته وقتی تنهایی تو رو تنها نمیذاره

کسی جز رنج و ناکامی به قلبت پا نمیذاره

چه سخته آدمها تو رو قابل نمیدونن

واسه یه لحظه هم حتی کنار تو نمیشینن

چه سخته زندگی وقتی تو دست غم اسیر باشی

نتونی بال و پر گیری نتونی از زمین پا شی

چه سخته ااشک حسرت رو نگهداری توی چشمات

نتونی بغضتو پنهان کنی میون صحبت هات

چه سخته در میان جمع خودت رو یکه میبینی

همه با هم کنار هم ولی تو باز غمگینی

پاشو پاشو دیگه بسه

تا کی باید اسیر باشی

چرا غم؟؟...چرا غصه؟؟

تنهایی چرا؟؟؟؟

چرا از دنیا سیر باشی؟؟؟