ملموس...

 

 

گویی سالهاست که می شناسمت...

 بلکه قرنها...

حضور محسوست را...

لبخندهای گاه و بی گاهت را..

همه را می شناسم ..

برایم ملموسی ...

تمام خاطراتی را که با تو نداشته ام...

تمام حرفهایی که به هم نگفته ایم..

تمام یادگاری هایی که به هم نداده ایم..

حتی تمام ثانیه هایی را که با هم نبوده ایم . .

همه را به خاطر دارم..

امروز بدون تو ..

 عبور کردم از کوچه هایی که با تو

 از آن نگذشتم ..

از کدام کوچه با هم گذشتیم  ؟؟

هیچ کوچه ای نبود ...
                          

هیچ از تو ندارم ...هیچ !

سکوت عمیق چشمانت..

روح غریبت ..

           رمز و راز درونت ...

 صدایت ...

ولی برایم ملموس است..

گویی قرن هاست که با من بوده ای..
                                          
     گویی سالهاست که می شناسمت ...