مرا رها مکن..

مرا حوالی این یادها رها مکن

مرا با هوهوی باد و لرزش این درختان رها مکن

حالا که دیگر مثل قدیم

بیدها مجنون نیستند

حتی دیگر آدمیان نیز زیر بار آهن و سیمان

عاشقی از یادشان رفته است

و هیچکس نمی پرسد

این همه چراغ

این همه افسون برای چیست..

اصلا چه رابطه ای میان خیال باد

و روییدن آسمانخراش است..

چه رابطه ای میان تبسم و سیمان است

مرا حوالی این یادها رها مکن

که اثری از سوز و ستاره و زخم تازه نیست

که همه دردها از بی دردی است

و علاج حتی آتش نیست

به گمانم آتش های این روزگار فقط دودی است

و نه هرمی گدازنده

که بسوزاند هجوم این همه دلهای سرد

این همه چشمان بی رویا

که از پس هر دیوار

به خاطره ی خیابان سرک می کشند

مرا حوالی این یادها رها مکن