جاده زندگی

زندگی رویش یک حادثه نیست 

  زندگی رهگذر تجربه هاست

  تکه ابریست به پهنای غروب

  آسمانیست به زیبایی مهر

  بارگاهی ست ز دریای حضور

  زندگانی چو گل نسترن است

  باید از چشمه ی جان آبش داد

 زندگی صحنه ی جولانگه ماست

  خوب و بد بودن آن ، از من و ماست

  پس بیا تا بفشانیم ز شوق

  بذر خوبی و بگوییم به دوست :

 معنی عشق و حقیقت چه نکوست